BijbelArchief
De wet der liefde.
Een visie op christendom in het nieuwe tijdperk
 

De wet der liefde.
Een visie op christendom in het nieuwe tijdperk.

Als ik Gods Woord doorgeef, alle diepe dingen doorgrond en alles weet en al het geloof heb, zodat ik bergen kan verzetten, maar geen liefde heb, ben ik niets. 1 Kor. 13:2

I. De Nieuwe Tijd
Wij gaan als mensheid een nieuwe tijd tegemoet; door de New Age en aanverwante stromingen als het 'Aquarius- tijdperk' aangeduid.

Ik wil weinig woorden vuil maken aan de New Age, dat wil zeggen: ik ga u hier geen diepgaande studie op dit punt aanbieden. Het feit dat de beweging, voorzover hierover kan worden gesproken, de tijd indeelt naar de sterrebeelden zegt naar mijn mening meer dan voldoende. De New Age echter pretendeert, ten opzichte van het Christendom, een aantal dingen en zet zich op deze manier af tegen het Christendom.

Aquarius
In de jaren zestig zong men in de Musical 'Hair' al over de 'Age of Aquarius', welnu, die tijd is bijna aangebroken. Volgens de New-Age begint deze periode in het jaar 2000. Het zal de tijd worden waarin de mensen het tijdperk van het 'liefdeloze, kille, Christendom' (het 'vissen-tijdperk') achter zich zullen laten en de New Age (Nieuwe tijd) van Liefde en geluk tegemoet gaan treden cq. ingaan. Het aanbreken van een nieuw millenium zorgt altijd voor bepaalde gespannen verwachtingen bij de mensen, en bij Christenen in het bijzonder.

Zo waren de christenen rond het jaar 1000 zo overtuigd dat 'het einde van de wereld' er aan stond te komen dat ze zelfs soms zo ver gingen dat er niet meer gezaaid werd op het land; er geen voedselvoorraden werden aangelegd voor de winter, etc. Het resultaat was dat er op verschillende plaatsen hongersnood was en er mensen stierven als gevolg daarvan. Dit verhaal wordt vaak aangehaald om, binnen christelijke kringen, bijvoorbeeld het ongelijk van de Jehova's Getuigen nog eens te onderstrepen toen deze begonnen met het doen van voorspellingen over 'het einde van de wereld'...

Onlangs riep de Paus op geen overspannen verwachtingen te koesteren rond het komende jaar 2000. Al jaren echter leven er veel christenen in een zeer gespannen situatie; men verwacht de 'Wederkomst' en/of 'opname van de Gemeente' zo sterk dat men, ware het mogelijk, de Heere Jezus zelf wel 'uit de Hemel wil trekken' om terug te keren en/of Zijn Gemeente op te nemen. Ik kan mij hieromtrent nog herinneren dat er rond 1987/1988 bij veel evangelischen nogal wat hoop leefde, daar toen de staat Israël 40 jaar bestond (= 1 geslacht, zie in dit verband Matt. 24:33, 34). Een tegenreaktie hierop is vaak een opmerking als: 'Het kan nog wel duizend jaar duren, want.. 'één dag is als duizend jaar' toch?'.

Het één hoeft echter niet noodzakelijk het ander uit te sluiten; immers: van Luther is de volgende uitspraak nogal bekend: 'Als ik weet dat morgen de wereld vergaat, dan plant ik vandaag nog een boom'. We moeten als christenen werken zolang het nog dag is, dat wil zeggen: doorgaan met leven, goede werken, evangelie-verkondiging, etc. zolang het nog kan. Daarom ook is het naar mijn mening van belang de volgende vraag eens te stellen: 'Wat doen we als christenen, wanneer de Heer (nog) niet zo spoedig weerkomt als wij verwachten?'

II.  Positie-bepaling
De New Age claimt dus dat:
a. het Christendom een kille, liefdeloze, religie is;
b. het Aquarius-tijdperk de tijd van bevrijding van het christendom zal zijn en tevens een tijd van liefde, geluk, vrede en welvaart voor alle mensen.

Wat is daarop het antwoord van de christenheid?
Is het inderdaad zo dat het Christendom een kille, liefdeloze godsdienst is? Of is dat er van gemaakt door de volgelingen?

Wat is de Bijbelse boodschap hieromtrent?
Als christenen hebben we de Bijbel om uit te putten, het is het Boek waarin alle leefregels en de grondbeginselen van het Christen-zijn in terug te vinden zijn.

We moeten helaas concluderen dat het Christendom niet naar de Bijbelse opdracht(en) gehandeld heeft en daarom een 'religie' is welke in het westerse, 'christelijke', deel van de wereld, de mensen over het algemeen niets (meer) zegt.

Een rekensommetje:
Er zijn op de wereld meer dan 1 miljard mensen die christen zijn cq. lid van een kerk.
Wanneer van dit gedeelte van het mensdom 20% aktief gelovig is en dit gedeelte van de christenen (ongeveer 20 miljoen mensen) elk op jaarbasis f10,= zou schenken voor bestrijding van de honger, dan zou er per jaar een budget zijn van f 200.000.000,= voor de bestrijding van de honger... Wanneer een dergelijke som geld beschikbaar zou zijn, dan denk ik dat er in Afrika bijvoorbeeld geen honger meer zou zijn..  Maar wat gebeurt?
Ik hoor christenen zeggen: 'Ze krijgen van mij geen cent, want als ik daar zou wonen lieten zij mij ook omkomen van de honger..'
'Ach, dat gezeur over de opname en wederkomst, dat doemdenken altijd, wij hebben het hier toch ontzettend goed? Ik hoef hier niet zo nodig weg..'

Zomaar twee uitspraken van christen-collega's..
Als je hier tegen in brengt dat er dus miljoenen mensen sterven, terwijl dat niet hoeft, worden de schouders opgehaald. Als je zegt: 'inderdaad; wij hebben het goed en voor ons is het zo'n beetje de hemel op aarde hier, maar op 500 km. afstand moorden een
aantal volken elkaar uit!' wordt er beweerd 'dat is hun keuze, dat doen ze toch zelf?'....

Als ik dit soort geluiden beluister, ja, dan heeft de New Age volledig gelijk. Als we als christenen zo denken, want het zijn heus geen uitzonderingen die zo denken, dan heeft het Christendom de wereld niets meer te bieden. Als het ons volledig koud laat dat anderen sterven vanwege honger, of elkaar uitmoorden in een burgeroorlog, wat voor boodschap heeft de wereld om ons heen dan nog aan ons, Christenen?

Wanneer we menen dat het Christendom echter wel betekenis heeft voor de wereld om ons heen, dan wordt het hoog tijd dat we eens gaan nadenken over de tijd die wij tegemoet gaan. Een vlucht in 'Maar de opname/wederkomst komt toch zo' is niet op zijn
plaats; immers: als dat niet zo is (weten wij de dag of het uur??), staan wij dan over een paar jaar helemaal met de mond vol tanden?
Het wordt daarom hoog tijd dat het Woord van God, de Bijbel, geopend wordt en wij het tot ons laten spreken. Omdat dit Woord ook een antwoord geeft op de beschuldigingen vanuit de New Age.

III. Een gebod van Christus
'Dit is een nieuwe opdracht, die Ik u geef: heb Liefde voor elkaar. Heb voor elkaar net zoveel liefde als Ik voor u heb. Aan de onderlinge liefde zullen de mensen zien dat u mijn discipelen bent' Joh. 13:34, 35

Over het thema onderlinge liefde, tussen gelovigen, wil ik niet al te veel zeggen; dat de christenen hieraan niet voldoen is duidelijk wanneer we kijken naar de vele scheuringen, ruzies en rechtszaken die we tegen elkaar hebben. De Heer geeft evenwel de opdracht (gebod) om elkaar lief te hebben. En niet alleen elkaar; ook de wereld om ons heen, onze naaste!

'Hij antwoordde: 'U moet van de Here, Uw God, houden met heel uw hart, heel uw ziel, heel uw kracht en heel uw verstand. En u moet net zoveel van uw medemens houden als van Uzelf'. 'Goed!', zei Jezus, 'Doe dat en u zult Eeuwig leven krijgen!'' Luc. 10:27, 28

Dit is de éérste Wet, aan Israël gegeven, en door de Heere herhaald en bevestigd!
Dit is ook het antwoord wat het Christendom moet hebben op de aantijgingen
van de New Age, maar niet alleen in woord, vooral in Daden!!

Dat brengt me op een voorbeeld: het BBS van 'Bijbel:Aktueel!' heeft een informatiebestand van de stg. Woord en Daad beschikbaar, sinds september 1993 staat dit er al op... Er staan ongeveer 1600 bestanden op het BBS en er zijn de afgelopen jaren
meer dan 4500 kopieën gemaakt, door de bellers, van de bestanden.. gemiddeld dus 3 per bestand (waarbij opgemerkt moet worden dan sommige er nog maar kort op staan).
Het bestand van Woord en Daad, met daarin informatie over financiële adoptie van kinderen in de derde wereld, is er welgeteld één (!!) keer afgehaald in al die jaren en dan ook nog door een vriend van me die er door mij op geattendeerd was, zodat hij het op zijn eigen BBS kon zetten... En dat terwijl het een van de éérste bestanden was dat er op stond!! Per saldo komt het er op dus neer dat er in al die jaren, bij meer dan 2000 telefoontjes, Niemand blijkbaar van zins is ook maar een cént te spenderen aan een hongerend kind in de derde wereld.. Of doen we dat allemaal soms al?!?

Ik kan het me moeilijk voorstellen; want als we weer aan het rekenen gaan:
- financiële adoptie kost ± f 40,= p/mnd.
- het aantal Christenen in Nederland is meer dan 1 miljoen mensen.
  Wanneer nu eens 1/5 deel hiervan volwassenen met een eigen inkomen is dan
  heb je: 1.000.000 x 1/5 x f 40,= x 12 mnd = f 96.000.000

Weet u hoeveel gezinnen hiermee geholpen zouden zijn? 200.000 mensen/gezinnen!! En dan hebben we het alleen nog maar over mogelijke steun vanuit Nederand!!

Goed, er zijn natuurlijk meer goede doelen die we kunnen en moeten steunen en alles staat of valt niet met financiële adoptie; maar als ik hoor dat er een kerk met meer dan 100 volwassen leden, slechts in staat is de adoptie van één kind te dragen (dat is dus f 0,40 p/mnd per persoon), hoe moet het dan wel niet met andere goede doelen gaan? Is dát wat we over hebben voor de hongerenden? Nog minder dan één postzegel?! En weet u dat, als klap op de vuurpijl, deze kerk er nogal trots op is dat ze dit doen? Ze vinden het al heel wat, die halve postzegel per maand..

En nu gaan we natuurlijk als Evangelische gelovigen heel hard roepen: 'Zie je wel dat het einde nadert? Want de Heere zegt zelf dat de Liefde zal verkillen'. Ja, dat zegt de Schrift.
Maar betekent dat dat wij dat zelf maar moeten gaan bespoedigen, voorzover dat al mogelijk zou zijn, door nog amper liefde aan elkaar en de wereld om ons heen te betonen? Als we op die manier te werk gaan, op die manier gelovig willen zijn... Dan is het toch volslagen terecht dat niet-gelovigen, New Agers, etc. zeggen dat het christendom niets te betekenen heeft?

En dan gaan we met z'n allen maar zitten wachten tot het jaar 2000 komt en wachten tot de Opname of wederkomst. Ja, prachtig.. Ik geloof zelf óók dat het niet lang meer duurt dat de Heere zal komen, maar.. Mag ik u iets vragen? Weet uw buurman al dat die dag gaat komen? Nee? Waarom niet? Hoe lang woont u al naast hem? En hoe vaak hebt u met hem over het evangelie gesproken? Of hebt u wellicht al eens een evangelisatieblaadje door zijn brievenbus gegooid? Ook niet?!? Waar wachtten we al weer op? Kunnen we die tussentijd van wachten wellicht niet eens gaan gebruiken voor het bereiken van onze buren? Wat zegt u? Ze willen er niets van weten.. ach.. En u hebt geen geld om te spenderen aan financiële adoptie omdat u werkloos bent..

IIII. Handen en voeten:
Ik hoor zo vaak dat mensen zich afvragen 'hoe moet ik mijn geloof 'handen en voeten' geven?'. Sommigen gaan dan naar El Salvador of Suriname om daar te helpen een kerkgebouw te bouwen of een krottenwijk te voorzien van een kleuterschooltje. Dat zijn zeker lovenswaardige dingen!

Maar, mag ik u dan nog iets vragen? Hebt u toen de buurvrouw ziek was ook gekookt voor uw buurgezin? Zijn dat niet uw eerste naasten? 't Zou u niets gekost hebben.. Dus ook voor mensen met een laag inkomen of uitkering 'te doen'. Het zou een enorm getuigenis zijn geweest!

Want, laten we wel wezen: naar Zuid-Amerika vliegen om daar een kleuter-schooltje te bouwen is prima, maar alleen al voor de prijs van uw vliegticket hadden ze er al een keer zo groot gebouw neer kunnen zetten! Of meteen een waterpomp kunnen slaan, zodat de moeders schoon water voor hun kinderen kunnen putten en deze niet meer sterven aan cholera. Dan zijn er straks tenminste nog kleuters die naar dat schooltje kunnen gaan..

Maar mensen willen zo graag op die manier 'hulp' geven en hun 'christen-zijn' etaleren dat ze daarbij vergeten dat de Schrift zegt dat je dan je loon (waardering van de mensen) reeds hebt! En daarmee is uw vliegreis totaal waardeloos geworden en uw buurgezin zal nooit meer bereikt kunnen worden omdat u ze hebt laten zitten in hun tijd van moeilijkheden!

Ja, natuurlijk.. ik overdrijf.
We zijn niet allen zo en er zijn christenen, denk bijvoorbeeld aan het Leger des Heils, die wél hun naaste praktische hulp geven. Maar er zijn er te weinig van! De wereld merkt er niets van!! Want, als wij als christenen onze taak, het van de Heere gegeven gebod tot het liefhebben van de naaste, zouden vervullen, dan zou er op deze wereld bijvoorbeeld geen honger zijn...

Vandaag hoorde ik via-via van een broeder dat hij de jaarcijfers van de Gereformeerde [of Hervormde] Kerken eens had bekeken. Hij concludeerde uit de jaarcijfers dat 99% van de inkomsten van deze kerken worden aangewend voor de instandhouding van het eigen instituut (predikanten-salarissen, gebouwen, etc) en ongeveer 1% voor zending, waarvan dan weer 70% werd besteed aan salarissen voor de zendelingen.. En dat is niets ten nadele van de Gereformeerde kerken en al helemaal niet ten nadele van hun leden, maar het tekent wel waar het Christendom  in het westen mee bezig is: zichzelf in stand houden en meer niet. De 'status quo', of zelfs dat nog niet eens, handhaven is het enige wat telt.

Ik zal u een voorbeeld uit m'n eigen leven geven.
Samen met mijn vrouw ben ik een tijd lang betrokken geweest bij het organiseren van Gospel-concerten. Wij hadden toen de overtuiging dat we hiermee ongelovigen konden bereiken en zelfs eventueel tot geloof konden brengen.. Eén zo'n concert kost ongeveer f 20.000,=. maar dan heb je wel een 'bekende naam' op het podium, zoals Charlotte Hoglund, Larry Norman of Kenny Marks.We hebben aan vier concerten mee gewerkt (toch al gauw f 100.000). Weet u hoeveel mensen er tot geloof zijn gekomen bij deze concerten? Niemand! Dat is dus f 100.000,= over de balk gegooid! Voor dat geld hadden we de plaats waar deze concerten waren (50.000 inwoners) allen van een Nieuw Testament kunnen voorzien.. Nu waren er 4 keer ongeveer 400 jongeren bijeen die een gezellige avond hadden. Terzijde: ik ben na een aantal jaren tot de conclusie gekomen dat dit type concerten niets meer en minder is dan christelijk vermaak en er daarom mee opgehouden hier aan mee te werken. Niets ten nadele van de artiesten zelf: deze verstaan hun vak en doen hun uiterste best. Dat het zoveel kost heeft alles te maken met onkosten zoals vliegtuig, hotel, etc. En zo gaat het zo vaak. Het zal allemaal goed bedoeld zijn, maar we zijn als gelovigen vaak alleen maar bezig met ons eigen instituut (de kerk) en de randverschijnselen er omheen. Dat is dan ook wat 'de wereld' haarfijn onderscheid en wat de kerk terecht- verweten wordt.

IV  De Wet der Liefde
Dit is een brochure die u wellicht niet smaakt. Ja, er worden harde woorden gesproken. En u zult wellicht bij uzelf denken: 'nou, hij heeft het over de liefde, maar veel liefdevolle woorden worden er niet gesproken..' Dat is correct. De Liefde waar het hier om gaat is
namelijk de Liefde die wij dienen te betonen aan een wereld die ten onder gaat als wij het niet doen. En het laat ons eigenlijk koud, is het niet? Of wou u beweren dat u elke dag de krant en elke avond het journaal met de tranen in de ogen zit te lezen? Welnee; we zitten lekker aan de koffie 'met iets erbij' en zien alle rampen en ellende aan ons voorbijtrekken zonder maar een spier te vertrekken... Dan is het naar mijn bescheiden mening terecht dat wij ons zelf eens keihard de spiegel voorhouden.
Die spiegel is de Schrift en deze is toch duidelijk, nietwaar?

'Als ik Gods Woord doorgeef, alle diepe dingen doorgrond en alles weet en al het geloof heb, zodat ik bergen kan verzetten, maar geen liefde heb, ben ik niets.'  1 Kor. 13:2

De Korinthe-brief werd geschreven aan een gemeente waar veel problemen heersten.
Toch was het een Gemeente waaraan Paulus schrijft dat zij Gods Gemeente zijn (Hfdst. 1:2). In deze -ook tegenwoordig nog- actuele brief schrijft Paulus in hoofdstuk 12 over de geestelijke gaven; een belangrijke zaak. Voor sommigen zó belangrijk dat er een complete stroming op gebaseerd is. Aan het slot van dit hoofdstuk schrijft hij echter: 

'Ik wil u daarnaast nog wijzen op een weg, die u nog veel verder brengt in uw verhouding tot God'  1 kor 12:31.

En dan begint Paulus te schrijven over de Liefde. De Liefde is dus zeer belangrijk; een weg die ons veel verder voert in onze relatie met God dan welke geestelijke gave dan ook!! Deze praktische liefde, voor God en medemens, heeft een duidelijke, geeste-lijke, uitwerking op ons zelf! Niet alleen de ánder wordt er beter van, wijzelf ook! Tenzij dat laatste natuurlijk het hoofddoel wordt, maar dan hebben we het over geveinsde (gespeelde, on-echte) liefde. Paulus spreekt hier over de wáre liefde. Ik wil tot slot een aantal teksten naar voren halen uit dit hoofdstuk om duidelijker te maken wat wordt bedoeld:

'Als ik mijn bezittingen stuk voor stuk uitdeel en mijn lichaam geef om te worden verbrand, maar geen liefde heb, dan heb ik er niets aan'  1 kor 13:3

Het schenken van geld aan goede doelen, ons zelf volledig opofferen voor, bijvoorbeeld, de verbreiding van het geloof, etc, baat niet als wij dit niet uit liefde doen!

'Kortom, er zijn drie dingen die blijven: Geloof, hoop en liefde. Maar de liefde is het voornaamste'.  1 kor 13:13

Geloof is niets zonder liefde. Immers: geloven wij zonder liefde? Dan is het een geloof wat geen vruchten zal dragen. We kunnen dan in talen spreken, profeteren, etc. Zonder Liefde stelt het niets voor, sterker: het IS niets (13:1). Hoop is er niet zonder liefde Immers: waar hopen wij op zonder een vrucht-dragend geloof? Liefde is de basis van een vruchtdragend, hoopgevend, geloof. De Wet der Liefde is daarom ook de basis voor gezond geloof, een gezond christendom. Daarom is een geloof gebaseerd op liefde en werken uit Liefde een goed antwoord op en aan het komende tijdperk. Wanneer de Liefde in ons en door ons mag werken, dan is er hoop voor het komende millenium, voor de mensheid, voor de Christen.

Overname zonder winstoogmerk is toegestaan.