Mensen als brandende fakkels.

'Ik zag een vrouw die in brand stond, alsof ze een toorts was. Eerst branden haar kleren en toen haar huid,'aldus Eli Shmueli toen hij de zelfmoordaanslag in Jeruzalem beschreef op 11 juni waarbij 16 onschuldige burgers door een als orthodoxe jood verklede 18 jarige Palestijn uit Hebron de dood in werden gejaagd en waarbij 135 mensen gewond raakten. Shmueli stond in de Jaffastraat toen hij een explosie hoorde. Hij zag een bus waarvan de ramen waren weggeblazen en mensen die in brand stonden. 'Mensen branden als toortsen' aldus Shmueli. Het was verschrikkelijk, erger dan ik op de foto’s in Yad Vashem heb gezien.

Chaim Sidman was die woensdag in Jeruzalem op weg naar zijn wekelijkse Torah lezing. Omdat hij iets te vroeg was besloot hij naar een vriend te gaan om bij hem wat uit te rusten. Hij was net ingedut toen hij met een harde knal, die als een donderslag klonk, wakker werd geschud. Hij deed zijn ogen open en zag dat de ramen trilden. Er viel een korte stilte en toen hoorde hij overal geschreeuw. Hij sprong op en rende naar buiten naar de plaats van de explosie. Hij zag mensen wegrennen en schreeuwen. Hij staarde naar de bus zo’n vijftig meter van de plek in de Jaffastraat waar de bom was ontploft. Alle ramen en raamwerken waren uit de bus weggeblazen. Als een magneet werd hij naar de bus toe getrokken. Hij zag iemand met een open vleeswond die het uitschreeuwde van de pijn. Bij de zijdeur van de bus was iemand van rond de 30 die op de onderste trede van de busdeur zat neergehurkt. Zij gezicht was met bloed besmeurd, vooral zijn ogen.

Het voorste gedeelte van de bus was het ergst getroffen. Zes passagiers zaten nog in hun stoel, ze hadden brandwonden opgelopen. Van een oudere man die achter de chauffeur zat was het hoofd naar achteren gerukt; zijn gezicht was helemaal verkoold. Naast hem zat een vrouw met verschroeid haar. Ook haar gezicht was helemaal verkoold en ze verroerde zich niet meer. Tegenover de oudere man zat een vrouw wiens gezicht helemaal zwart was gebrand. Achter haar leunde iemand op haar schouder. De persoon was onthoofd. Naast de vrouw was een andere vrouw van in de 30. Haar gezicht, haren en kleren waren verbrand. Ze bewoog haar armen wild heen en weer, vechtende om onder het puin dat op haar gevallen was uit te komen. Bij de deur van de chauffeur lag een man bewegingsloos met zijn gezicht op de grond en met één been op de trede van de bus en het leek alsof hij door de explosie uit de bus was geslingerd. 

Uiteindelijk arriveerden de ambulances. Een arts maakte een snede in de luchtpijp van een gewonde en een andere arts bracht een buisje in de luchtpijp van een ander slachtoffer aan. Een arts bedekte het hoofd van een gewonde die op een brancard lag. Ze had het niet gehaald. Over lagen doden en gewonden. Mensen met afgerukte ledematen. Chaim Sidman was er misselijk van en stond op zijn benen te trillen. Hij had bloed op zijn hemd en zijn schoenen waren nat geworden door een mengsel van bloed en olie. Hij vertelde aan een verslaggever van de BBC dat hij op de plek van de aanslag, de Routekaart van president Bush naar Auschwitz had gezien. De verslaggever knipte later deze opmerking uit zijn verslag. De slachtoffers in de bus waren Israëlische pendelaars, slechts 10 of 15 minuten van huis, waar ze met hun gezin het avondeten zouden nuttigen.

Ondanks de afgekondigde wapenstilstand blijft de Palestijnse terreurbaas Arafat doorgaan met het prediken van geweld, roept kinderen op om zelfmoordenaar te worden en blijft roepen dat Israël vernietigd moet worden wat het ook kost. Arafat die van Abbas een speelpop heeft gemaakt heeft zijn eigen routekaart. Hij dicteert de gouverneurs hem rapport uit te brengen en alles te melden. Hij heeft Hamas medegedeeld dat de Hudna niet te lang mag duren omdat dat in strijd zou zijn met de nationale belangen en hij controleert het grootste deel van de gewapende groepen. Er moet volgens Arafat, zodra alles is gehergroepeerd, weer opnieuw begonnen worden met aanslagen. Premier Mahmoud Abbas weigert de Palestijnse terreurgroepen te ontmantelen en Hamas blijft gewoon doorgaan met het produceren van Kassam raketten. Onder zware druk van Frankrijk blijft de Europese Unie zowel de sociale afdeling als de politieke afdeling van de terreurbeweging Hamas steunen. De Europese leiders vinden dat beide afdelingen goed werk doen.Frankrijk, het land van nazi-collaborateurs en een huidige president die meer dan 30 jaar een persoonlijke vriend was van Saddam Hoessein.

Volgens een rapport van een Amerikaans inspectieteam onder leiding van John Wolfe zijn er 25 laboratoria waar explosieven worden geproduceerd in Judea, Samaria en Gaza, 20 ondernemingen die zich bezig houden met het smokkelen van wapens en circuleren er naar schatting 50.000 illegale wapens onder de Arabieren in deze gebieden. Er sprake van tientallen aanslagen sinds de Hudna is afgekondigd. Dertien granaten zijn afgevuurd op Israëlische troepen en gewapende terroristen schoten op soldaten in zeven verschillende situaties. Diverse terroristen deden een poging om in Israël te infiltreren voor het plegen van een zelfmoordaanslag. De Palestijnen voldoen op geen enkele wijze aan de in de Roadmap gestelde eisen toch blijven diplomaten van het 'Kwartet van vier' de Verenigde Staten, Rusland, Europa en de Verenigde Naties, hun opwachting bij Arafat maken. Arafat riep op vrijdag 11 juli de Palestijnse kinderen op, het voorbeeld van de 13 jarige Fares Odeh uit Gaza te volgen die op 8 november 2000 als martelaar voor de bevrijding van Jeruzalem zijn leven offerde. Arafat sprak op een receptie in zijn hoofdkwartier in Ram-allah voor 150 kinderen uit Jeruzalem die op zomerkamp waren. De Palestijnse Autoriteit geeft, als opvoedkundige politiek, aan sportevenementen voor kinderen, opleidingsprogramma’s en- instituten namen van terroristen, waaronder van zelfmoordenaars die grote aantallen Israëli's hebben’opgeblazen. De kinderen bezoeken in het kader van de kampactiviteiten, huizen van terroristen en hun familie.Ook een bezoek aan Arafat behoort tot het programma. Arafat haalt regelmatig Odeh aan om de rol van de kinderen te prijzen in hun confrontatie met het Israëlische leger. 'Mensen als Odeh en andere martelaren zullen niet sterven' sprak Arafat.

Het was de laatste weken weer een komen en gaan van buitenlandse diplomaten bij s’werelds topterrorist in Ram-allah. Onder hen bevonden zich zoals gebruikelijk Terje Roed Larsen en de Europese superminister Solana. Ook de Russische minister van Buitenlandse zaken Igor Ivanov sprak op 13 juli met het Palestijnse leiderschap. Arafat voelde zich zichtbaar vereerd met dit hoge bezoek. Ivanov negeerde met dit bezoek Sjaron’s verzoek Arafat te boycotten. Volgens Ivanov is het belangrijk een goede relatie met de Palestijnse ‘president’ te onderhouden. Hij veroordeelde de 'onacceptabele' beperkingen die Israël aan Arafat heeft opgelegd. Israël’s premier Sjaron bekritiseerde de alsmaar doorgaande bezoeken van onder meer Europese diplomaten aan Arafat maar Europa’s liefde voor de terreurbaas is inmiddels genoegzaam bekend. In een interview in de Britse krant de Daily Telegraph zei Sjaron dat Arafat continu bezig is het diplomatieke proces te frustreren. 'Hij controleert het grootste deel van de gewapende groepen ( inclusief verschillende terreurbendes) hij telefoneert wat af met internationale leiders en schrijft aan de lopende band brieven aan allerlei buitenlandse diplomaten.'aldus Sjaron.

Te gast in Londen bij de Britse premier Tony Blair werd Sjaron, s verzoek om geen zaken meer te doen met Arafat, resoluut van de hand gewezen omdat in de ogen van Blair en zijn minister van BZ Jack Straw Arafat een ‘democratisch’ gekozen president is. Straw maakte Sjaron duidelijk dat het Britse standpunt dezelfde is als die van de Europese Unie en bestaat in het doorgaan met zakendoen met Arafat. Blair vroeg vervolgens ook nog eens om de vrijlating van 7000 Palestijnse gevangenen waaronder talloze terroristen en de opheffing van tal van militaire doorlaatposten. Ook de Palestijnen eisen vrijlating van alle gevangenen. De Palestijnse minister Hisham Abdel Razek zegt dat de Palestijnse Autoriteit stopt met uitvoering van de Roadmap als Israël blijft weigeren de gevangenen vrij te laten. De Roadmap zegt echter niets over vrijlating van gevangenen.

De Roadmap is volgens de schrijfster Naomi Ragen niets anders dan een enkele reis naar rampspoed. Ondanks de door de Palestijnen afgekondigde 'Hudna' ( hetgeen, zoals een Arabische taal expert uitlegde niets anders dan een 'fop-verdrag' betekent, dat te allen tijde kan worden verbroken zonder gewetensbezwaar ,op de manier zoals de profeet Mohammed zijn woord van 'eer' brak toen hij een vredesverdrag sloot-daar komt het woord vandaan- want moslims sluiten geen verdragen met 'heidenen') was maandag 7 juli een privé-woning in Kfar Ya’avetz het doelwit van een zelfmoordenaar, die zichzelf opblies en daarbij de 65-jarige grootmoeder Mazal Ofri vermoordde, en haar dochter en drie doodsbange kleinkinderen verwondde. Haar echtgenoot en zoon waren in de synagoge. Toen zij thuiskwamen zagen zij de ravage. Over het hele appartement lagen de lichaamsdelen van de zelfmoordenaar. Bush die Israël constant onder druk zet ervaart inmiddels zelf in Irak wat het is om dagelijks met terreur geconfronteerd te worden. De Hudna is niets anders dan een tikkende bom. Het geeft de terroristen de gelegenheid zich te hergroeperen en te herbewapenen.

De terreur van de Palestijnen heeft helemaal niets met land van doen. Al zou Bush zich kans zien het Heilige Land te verdelen in een Israëlisch en Palestijns deel, dan is daarmee het probleem echt niet opgelost. De staat 'Palestina' zal niet meer zijn dan een terreurstaat en een instrument in de handen van Arabische moslims wiens enige doel is de vernietiging van Israël. De Egyptische presidenten Abdul Nasser en Anwar Saddat hebben met hun oorlogen tegen Israël nooit de bedoeling gehad de ‘Palestijnen’ een eigen staat te geven, maar om de staat Israël te vernietigen. Het is niets anders dan de haat van de duivel tegen Gods volk. De Arabische wereld gebruikt de Palestijnen om hun nazi-droom te verwezelijken. Palestijnse godsdienstige en academische leiders onderwijzen in het openbaar dat het Israëlisch-Palestijns conflict deel is van de onverzoenlijke oorlog van de islam tegen de joden. Om dit standpunt te rechtvaardigen, citeren Palestijnen herhaaldelijk islamitische bronnen, om daarmee als een godsdienstige doctrine te eisen, dat joden gehaat moeten worden, en dat het doden van joden de wil van allah is. Tientallen keren hebben in de afgelopen jaren Palestijnse godsdienstige leiders in het openbaar geleerd, dat een bepaalde Hadith ( islamitische tradities, toegeschreven aan Mohammed) die allah’s wil uitdrukt dat gehoorzame moslims joden moeten vermoorden, een actuele verplichting van de islam is. Dit onderwerp werd 14 juli nog op de Palestijnse TV geciteerd door een Palestijnse academicus, Dr Hassan Khader, grondlegger van de Al Quds Encyclopedie.Hij schildert de Verlossing van moslims af als afhankelijk van de moord op joden door de moslims. En zo wordt het vermoorden van joden als een godsdienstige verplichting voorgesteld.

Bronnen: De laatste stop van Bus nr.14 in Jeruzalem, door Chaim Sidman, 12-6-2003. ICZC Jeruzalem, 12-6-2003.Jeruzalem Post Internet Editie, 13-7-2003. Nai Newsletter Jeruzalem, 13-7-2003.Koenigs International News, 14-7-2003 en 15-7-2003. Citaten uit brief van Naomi Ragen, 8-7-2003.Citaten uit Palestinian Media Watch, 15 juli 2002. Arutz-7 Editor, 16-7-2003. Harry’s Focus op Israël nr.24 en 25.